Niewygodna prawda

Kiedy rozmowa roczna mówi: to nie jest już miejsce dla Ciebie

Są rozmowy roczne, które przebiegają spokojnie. Bez konfliktu. Bez napięcia. Bez trudnych słów.

I właśnie dlatego są najtrudniejsze do zinterpretowania.

Bo wychodzisz z nich z poczuciem, że nic się nie wydarzyło.

Nie było odmowy.

Nie było krytyki.

Nie było decyzji.

Była cisza.

Dlaczego brak decyzji jest komunikatem

W dojrzałych organizacjach brak decyzji jest rzadkością. Nie dlatego, że wszyscy są idealni.

Dlatego, że ktoś bierze odpowiedzialność za kierunek.

Jeśli rozmowa roczna kończy się:

– bez nazwania kolejnego kroku,

– bez określenia zmiany roli,

– bez ram czasowych,

to nie jest neutralne zakończenie.

To jest komunikat: „Nie planujemy zmiany Twojej pozycji.”

Najczęstsze sygnały, że to już koniec etapu

Te sygnały rzadko padają wprost. Częściej są ukryte w spokojnym, profesjonalnym języku.

– „Dobrze jest tak, jak jest.”

– „Nie chcemy niczego burzyć.”

– „Twoja rola jest ważna, ale stabilna.”

– „Zmiany na tym poziomie nie są teraz priorytetem.”

To nie są zdania uspokajające. To są zdania zamykające przyszłość.

Cierpliwość czy utknięcie?

Wielu dojrzałych liderów zadaje sobie po rozmowie rocznej pytanie:

„Może powinienem jeszcze poczekać?”

Cierpliwość ma sens tylko wtedy, gdy:

– istnieje nazwany kierunek,

– znane są warunki zmiany,

– jest ktoś, kto bierze za to odpowiedzialność.

Jeśli żadnego z tych elementów nie ma, to nie jest cierpliwość.

To jest trwanie w zawieszeniu.

Dlaczego tak trudno to zobaczyć

Bo organizacje rzadko mówią wprost:

„Nie mamy dla Ciebie kolejnego kroku.”

Łatwiej jest:

– chwalić za stabilność,

– doceniać doświadczenie,

– proponować „więcej wpływu bez zmiany roli”.

To pozwala systemowi działać dalej. Kosztem Twojego czasu.

Rozmowa roczna jako moment decyzji – również po Twojej stronie

Ten moment bywa bolesny.

Bo oznacza, że możesz być:

– kompetentny,

– zaangażowany,

– potrzebny,

…i jednocześnie nierozwojowy dla tego systemu.

To nie jest porażka. To jest informacja.

Co zrobić, gdy widzisz ten sygnał

Pierwszym impulsem bywa walka. Udowadnianie. Zwiększanie wysiłku.

Ale rozmowa roczna, która niczego nie otwiera, rzadko zmienia się pod wpływem większego zaangażowania.

Znacznie częściej zmienia się wtedy, gdy:

– przestajesz interpretować ciszę na swoją korzyść,

– zaczynasz zadawać pytania o realne decyzje,

– dopuszczasz myśl, że to miejsce mogło się już dla Ciebie wyczerpać.

To, co boli najbardziej, bywa najbardziej prawdziwe

Rozmowa roczna nie zawsze mówi: „Zostań.”

Czasem mówi: „To, co masz do zaoferowania, wykracza poza to, co ten system potrafi dziś unieść.”

I to jest trudna prawda. Ale też jedna z najbardziej wyzwalających.

To trzeci tekst z serii o rozmowach rocznych jako momencie prawdy o roli, wpływie i przyszłości w organizacji.